Kupers gaat met Flevoland Fietst tegen Kanker naar de Alpe d’HuZes

Geschreven door Jeroen Peperkamp

Het is vrijdagmiddag 31 mei, een dag die lijkt te beginnen als een normale werkdag. Vandaag vertrek ik vanuit Veldhoven met een collega naar Almere om een groep op te halen, het wordt een bijzondere rit. Deze meerdaagse reis (vrijdag vertrek en maandag terug) gaat naar Bourg d’Oisans. Wat is hier bijzonder aan? Het ligt aan de voet van Alpe d’HuZes. Het kwartje valt ineens…. komende week is het Alpe d’HuZes!

We rijden voor Flevoland Fietst tegen Kanker: een project dat scholieren de kans geeft om op te staan tegen kanker. Scholieren gaan zelf de Alpe d’HuZes beklimmen en halen daarmee geld op. We vertrekken met een mooie bus van De Jong Intra, de ouders van de kinderen die de Alpe d’Huzes gaan beklimmen reizen in een dubbeldekker. In totaal een man of 120 die we gaan vervoeren naar een leuke camping (La Piscine in het plaatsje Bourg d’Oisans, aanradertje!).

Onderweg heb ik wat gesproken met de ouders. Alle kinderen die naar boven gaan fietsen zijn op de een of andere manier met de vreselijke ziekte kanker in aanraking gekomen. De kinderen gaan op racefietsen, mountainbikes of lopend naar boven. Ook gaan sommige ouders met de fiets de berg op.

Na de nacht lekker doorgereden te hebben komen we rond 8:40 aan op de camping. Snel uitladen en de bus gaan parkeren. Een half uurtje later komt ook de dubbeldekker aan. Tijd voor een douche, ontbijt en een tukje.

Zondag is dé dag voor de kinderen. Ze hoeven geen zes keer naar boven, maar gaan één keer. Naar beneden fietsen is niet toegestaan. Als we een teken krijgen rijden we met de dubbeldekker naar boven en rijden een aantal deelnemers voorbij. We maken een stop en laten de ouders uitstappen, zodat we de kinderen onderweg kunnen aanmoedigen. Dan stappen we in en rijden door naar de finish waar Flevoland Fietst tegen Kanker over de eindstreep komt. Na ongeveer 1,5 uur komt de eerste deelnemer al boven. Met alle respect, ik doe ze het niet na. De groep weet het dorpje boven over te nemen en met muziek, aanmoedigingen en applaus worden alle deelnemers binnen gehaald. Of ze nou bij FFTK horen of niet.


Genietend van een geweldig uitzicht en terugdenkend aan deze ervaring, denk ik terug aan mijn eigen oma. Ook verloren aan deze vreselijke ziekte. En bedenk me op dat moment dat ik weer een rit heb mogen doen die ik niet snel zal vergeten. Mijn respect en dank wil ik uitbrengen aan de klant (Flevoland Fietst tegen Kanker) voor deze mooie rit en geweldige ervaring. En natuurlijk ook naar de collega’s (Antoine en Gerrit) voor de leuke tijd.